Podejmując problem walki w sytuacjach active killer/shooter należy postawić kilka fundamentalnych pytań. Kto ma szansę podjąć się walki z uzbrojonym terrorystą lub napastnikiem? Czy warto namówić do interwencji fizycznej większą ilość osób? Kiedy jest najlepszy czas na reakcję w przypadku sytuacji active killer/shoter? Czy ukrycie się a potem walka to dobra taktyka? Czy każdy active killer/shooter jest świetnie wyszkolony do przeprowadzenia akcji? 

Według zaleceń policji podczas sytuacji active killer/shooter aby najpierw uciekać potem chować się, a dopiero w ostateczności podejmować walkę. Jest to jak najbardziej słuszna instrukcja zachowania w tej ekstremalnej sytuacji. Walkę podejmujemy w ostateczności, kiedy nie ma już innego wyjścia i jest ona jedynym sposobem na uratowanie życia.

Kto ma szansę podjąć się walki z uzbrojonym terrorystą lub napastnikiem?

Szansę podjęcia walki z uzbrojonym terrorystą lub napastnikiem ma tak naprawdę każdy przeciętnie sprawny fizycznie człowiek. Sprawność fizyczna i umiejętności indywidualne walki są oczywiście w takiej konfrontacji bardzo przydatne, jednak mają drugorzędne znaczenie. Na pierwszym miejscu zawsze jest nastawienie, które podczas szkoleń Ultimate Krav Maga prowadzonych przez GM Yarona Hanovera i GM Guya Rafaeli zostało określone jako „mindset”. „Mindset” jest kluczowym elementem konfrontacji fizycznej zarówno sportowej jak i w sytuacji active killer/shooter. Bez odpowiedniego nastawienia skuteczne podjecie walki z uzbrojonym napastnikiem jest praktycznie niemożliwe.

Może Cię zainteresować:

67-latek z Częstochowy planował zamach bombowy? Akcja antyterrorystów

67-latek z Częstochowy planował zamach bombowy? Akcja antyterrorystów

Według zaleceń policji podczas sytuacji active killer/shooter aby najpierw uciekać potem chować się, a dopiero w ostateczności podejmować walkę. Jest to jak najbardziej słuszna instrukcja zachowania w tej ekstremalnej sytuacji. Walkę podejmujemy w ostateczności, kiedy nie ma już innego wyjścia i jest ona jedynym sposobem na uratowanie życia. Czytaj dalej

Podjęcie decyzji o fizycznej konfrontacji z active killerem/shooterem nie jest łatwe. Taka decyzja może mieć nieodwracalne skutki w postaci śmierci, trwałego kalectwa, lub ciężkich ran. Dlatego tylko osoby o mocnym charakterze i o silnych nerwach mogą skłaniać się do rozwiązania siłowego. Jednak nawet słabsze psychicznie jednostki, dla których walka jest jedynym możliwym sposobem na ocalenie życia, potrafią podjąć decyzję o bezpośredniej konfrontacji. Łączy się to ze świadomością, iż prawdopodobnie podczas walki neutralizując active killera/shootera, walczący będzie musiał zabić uzbrojonego przeciwnika, lub mocno go uszkodzić, co pozwoli uratować własne życie i innych zagrożonych. Należy pamiętać, że w trakcie konfrontacji nie ma możliwości wycofania się z niej lub z rezygnacji z podjętych działań, jak w przypadku sportowej rywalizacji, gdyż oznacza to po prostu śmierć. 

Jak już wspominałem przydatne mogą być indywidualne umiejętności walki wręcz. Ponieważ cały czas mówimy o cywilnym odbiorcy sytuacji active killer/shooter tego typu umiejętności mogą zostać zdobyte poprzez treningi sportów, sztuk i systemów walk, które w ostatnich latach są bardzo popularne. Zdecydowanie osoby trenujące systemy walk takie jak KRAV MAGA, I.C.S., KAPAP, SAVBOR, SYSTEMA, DEFENDU i innych zwanych popularnie combatami, w których naucza się konfrontacji realnej, przetrwania ataku nożownika, walki z przeciwnikiem uzbrojonym w broń palną, edge tacticts weapon, oraz wszelkich form obrony przed szantażem bronią i niebezpiecznymi narzędziami, mają większe szanse w konfrontacji z aktywnym strzelcem lub zabójcą. Nie należy jednak przeceniać umiejętności zdobytych w „warunkach laboratoryjnych” i porównywać ich z umiejętnościami stale praktykujących szkoleniowców wojskowych lub czynnych funkcjonariuszy jednostek specjalnych.

Może Cię zainteresować:

Gang legalizujący pobyt cudzoziemców w Polsce rozbity przez służby [WIDEO]

Gang legalizujący pobyt cudzoziemców w Polsce rozbity przez służby [WIDEO]

Według zaleceń policji podczas sytuacji active killer/shooter aby najpierw uciekać potem chować się, a dopiero w ostateczności podejmować walkę. Jest to jak najbardziej słuszna instrukcja zachowania w tej ekstremalnej sytuacji. Walkę podejmujemy w ostateczności, kiedy nie ma już innego wyjścia i jest ona jedynym sposobem na uratowanie życia. Czytaj dalej

Połączenie mocnego charakteru, silnych nerwów, opanowania z umiejętnościami walki w ręcz może jednak stanowić bardzo poważny arsenał przeciwko napastnikowi podczas sytuacji active killer/shooter.

Kiedy jest najlepszy czas na reakcję w przypadku sytuacji active killer/shotter

Odpowiedź na to pytanie jest bardzo trudna, ale można pokusić się o próbę przybliżenia momentów, w których próba podjęcia walki jest najbardziej właściwa.

W przypadku sytuacji active killer kiedy napastnik nie dysponuje bronią palną, a w jego rękach znajduje się nóż lub inne narzędzie niebezpieczne (co wcale nie klasyfikuje tej sytuacji jako bardziej bezpieczną dla walczącego niż w przypadku klasycznego active shooter) moment podjęcia walki przez jedną osobę powinien nastąpić w chwili, kiedy napastnik szuka ofiary, lub chwili kiedy można do niego podejść od strony pleców. W przypadku posiadania przez napastnika broni palnej i sklasyfikowania sytuacji jako active shooter moment ataku powinien nastąpić w chwili dobywania broni przez aktywnego strzelca, w chwili zmiany magazynka, lub w chwili szantażu bronią, jeżeli taki nastąpi. Zarówno w sytuacji active killer i active shooter atak musi nastąpić z bardzo bliskiego dystansu, aby móc szybko skontrolować narzędzia niebezpieczne lub broń w rękach napastnika, lub aby jak najszybciej obezwładnić go i rozbroić. Najlepiej przygotowany atak to atak z ukrycia, gdy napastnik nie widzi osoby atakującej, wtedy element zaskoczenia daje dużą przewagę w dalszej walce. Atak może nastąpić w chwili, kiedy zostało znalezione prowizoryczne uzbrojenie w postaci najróżniejszych przedmiotów codziennego użytku: np. długopisu, nożyczek, paska od spodni, gaśnicy, lub przedmiotów mogących w pełni zastąpić narzędzia niebezpieczne.

Czy ukrycie się a potem walka to dobra taktyka?

Zalecanym modelem postępowania w sytuacji active killer/shooter, który rekomendują służby jest ucieczka na pierwszym miejscu, ukrycie się na drugim miejscu, zaś na trzecim miejscu jest walka. Znacznie łatwiej uciekać przed active killerem uzbrojonym w nóż lub niebezpieczne narzędzia, gdyż nie będzie on wstanie z dystansu wyrządzić nam krzywdy. Active killer z nożem niebezpieczny jest tylko w bezpośrednim kontakcie. W przypadku active shootera sytuacja się komplikuje w szczególności, gdy znajdujemy się w budynku i pierwsza opcja czyli ucieczka z różnych względów staje się niemożliwa. Active shooter lub active killer chodzić będzie po budynku i będzie starał się zamordować jak największa liczbę osób. Zdeterminowany i dobrze przygotowany do swojej akcji aktywny napastnik może znać plany budynku i doskonale orientować się w topografii. Dlatego dobre ukrycie, kiedy już nie ma drogi ucieczki jest koniecznością. W dobrym ukryciu możemy przeczekać całość sytuacji active killer/shooter lub przygotować się do walki używając wszystkich przedmiotów jakie znajdziemy w pomieszczeniu. Jeżeli ukrywa się z nami więcej osób, szanse na powodzenie w walce rosną. Ważnym jest dokładne zabarykadowanie i zamknięcie drzwi, jeżeli nie ma takiej możliwości należy w drzwiach postawić maksymalną ilość przedmiotów, które utrudnią wejście i zmuszą do opuszczenia broni, wtedy powinien nastąpić atak na active shootera. W walce mogą nam pomóc krzesła, gaśnice, przedmioty, które mamy ze sobą: długopisy (jako impact tool), paski od spodni (jako blokady drzwi i narzędzia do krępowania lub walki), nawet damskie buty typu szpilki (jako impact tool). Należy pamiętać, że decydując się na podjęcie walki musimy zareagować od razu kiedy uzbrojony napastnik pojawi się w progu pomieszczenia, w którym się ukrywamy aby nie doprowadzić do otwarcia ognia w pomieszczeniu. Widząc lufę broni należy od razu ją chwycić i skierować poza obrys ciała w stronę ziemi, tak aby samemu nie otrzymać postrzału i tak aby nikt z ukrywających się ludzi nie został ranny. Po przechwyceniu broni i kontroli nad nią gotowi do walki ukrywający się powinni podjąć ryzyko ataku na active shootera. Taki plan grupowego ataku warto ustalić wcześniej, żeby nie przeszkadzać sobie podczas walki. Kiedy ukrywając się przed active shooterem jesteśmy sami, barykadowanie się jest konieczne, należy wyłączyć telefon komórkowy, żeby nie zdradził naszego miejsca pobytu, nie wolno przechodzić przy oknach ani koło drzwi aby cień, lub dźwięk kroków nie stał się dla napastnika sygnałem do otwarcia ognia. Atakując samemu musimy myśleć o maksymalnym zaskoczeniu uzbrojonego napastnika. Powinniśmy użyć przedmiotów, które mogą stać się niebezpiecznymi narzędziami. Analiza walki z aktywnym strzelcem w zamkniętym pomieszczeniu, wymagałby określenia wielu szczegółów: jak wygląda pomieszczenie, jakie przedmioty w nim się znajdują, ile osób się w nim ukrywa, jaka jest możliwość zamknięcia pomieszczenia. Dlatego najważniejszym jest zaskoczenie, i „mindset”, który pozwoli doprowadzić walkę do końca, lub pozwoli wytrwać w ukryciu niezauważonym.

Może Cię zainteresować:

ABW zatrzymało mężczyznę podejrzewanego o planowanie zamachu terrorystycznego

ABW zatrzymało mężczyznę podejrzewanego o planowanie zamachu terrorystycznego

Według zaleceń policji podczas sytuacji active killer/shooter aby najpierw uciekać potem chować się, a dopiero w ostateczności podejmować walkę. Jest to jak najbardziej słuszna instrukcja zachowania w tej ekstremalnej sytuacji. Walkę podejmujemy w ostateczności, kiedy nie ma już innego wyjścia i jest ona jedynym sposobem na uratowanie życia. Czytaj dalej

Podsumowując ukrycie się jest bardzo ważnym elementem taktycznym w walce z active killerem/shooterem i daje element zaskoczenia jeżeli dojdzie do walki, co może przechylić szalę na korzyść próbujących przeżyć. Skuteczne ukrycie się może spowodować, że walka nie będzie konieczna i sytuacja active killer/shooter zostanie rozwiązana przez służby specjalne.

Czy warto namówić do konfrontacji fizycznej większą ilość osób?

Im więcej osób, które postanowią walczyć w sytuacji active killer/shooter tym większa szansa, że akcja się powiedzie. Znów wrócić musimy do psychicznego nastawienia ludzi znajdujących się w sytuacji active killer/shooter. Aby zaangażować większą liczbę osób do czynnej walki potrzebny jest lider, który ich przekona do słuszności podjęcia walki, opracuje szybki plan i rozdzieli zadania. Chaotyczna reakcja też może przynieść efekt, ale należy pamiętać, że kilka osób atakujących jeden cel może sobie przeszkadzać. Grupa ludzi odpowiednio działająca nawet bez przygotowania w walce wręcz łatwiej obezwładni i rozbroi przeciwnika. Atakując różne partie ciała nogi, ręce i głowę grupa ma dużą szansę na skontrolowanie broni lub narzędzi niebezpiecznych jakimi dysponuje active killer/shooter. Siła grupy polega na tym, że każda osoba może skupić całą swoją siłę i uwagę na jednym celu – jednej kończynie, jednej części ciała, broni, co uniemożliwi napastnikowi skuteczne wyrywanie się i uwalnianie z chwytów. Grupa łatwiej przewróci napastnika i łatwiej go skontroluje na ziemi i rozbroi bądź unieszkodliwi. W przypadku otwarcia ognia podczas interwencji ranni i zabici mogą zostać zastąpieni kolejnymi walczącymi. Grupa ma znacznie większe szanse w przypadku ataku na kilku zamachowców niż pojedynczy człowiek. Grupa, która podejmie próbę walki może zrobić większe wrażenie psychologiczne na active shooterze/killerze, który z założenia nie przewiduje konfrontacji ze swoimi ofiarami. Grupowe podjęcie walki może zdeprymować napastnika i spowodować jego ucieczkę lub poddanie się. Grupowe podjęcie walki w sytuacji active killer/shooter pokazuje napastnikom, że nie mają kontroli nad sytuacją i ludźmi w nią uwikłanymi.

Może Cię zainteresować:

Białystok: ćwiczenia z psami w Teatrze Dramatycznym [ZDJĘCIA]

Białystok: ćwiczenia z psami w Teatrze Dramatycznym [ZDJĘCIA]

Według zaleceń policji podczas sytuacji active killer/shooter aby najpierw uciekać potem chować się, a dopiero w ostateczności podejmować walkę. Jest to jak najbardziej słuszna instrukcja zachowania w tej ekstremalnej sytuacji. Walkę podejmujemy w ostateczności, kiedy nie ma już innego wyjścia i jest ona jedynym sposobem na uratowanie życia. Czytaj dalej

Czy każdy active killer/shotter jest świetnie wyszkolony do przeprowadzenia akcji?

Na całe szczęście nie każdy z aktywnych zabójców, o czym świadczy wiele przykładów sytuacji active killer i active shooter jest odpowiednio wyszkolony w posługiwaniu się bronią palną, lub niebezpiecznymi narzędziami i nie każdy aktywny zabójca i aktywny strzelec jest wstanie przygotować się do zamachu.

Aż 24% active shooterów atakujących między 2013 a 2016 rokiem miało przygotowanie militarne. Z kolei sytuacjach zaliczanych do active killer z użyciem noża z reguły napastnik działa gwałtownie i przypadkowo. Ataki jakie miały miejsce w Izraelu na żołnierzy i policjantów pokazały, że  active killerzy nie byli dobrze wyszkoleni do swojego zadania, o czym świadczy ich ujęcie i znikoma liczba ofiar śmiertelnych podczas jednego ataku. Na islamskich forach internetowych dla terrorystów stworzono specjalne instrukcje jak atakować nożem żołnierza w kamizelce taktycznej i kuloodpornej. Prosta instrukcja po jej przeczytaniu, nie daje umiejętności walki nożem, pozwala jedynie atakować konkretny cel. Taki napastnik mimo braku wyszkolenia jest dalej śmiertelnie niebezpieczny. W przypadku sytuacji active shooter w szkole w Columbine napastnicy mimo poczynionych przygotowań nie byli profesjonalnie przygotowanymi terrorystami, którzy szkolili się w posługiwaniu bronią palną.

Zupełnie odwrotna sytuacja miała miejsce podczas akcji active shooter przeprowadzonej na wyspie Utoya przez Brevika, w klubie Bataclan w Paryżu czy choćby Polsce w zakładzie karnym w Sieradzu czy w Las Vegas podczas koncertu muzyki country. Podczas tych sytuacji wszyscy aktywni strzelcy doskonale posługiwali się bronią palną.

Mniej sprawni w organizacji zamachów są islamiści, którzy nie są związani z dużymi organizacjami terrorystycznymi czego dowodzą zamachy nożownicze w londyńskim metrze czy, zamach na moście Westminsterskim.

Sytuacja konfrontacji fizycznej z active killerem/shooterem to ostateczność. Najpierw należy szukać drogi ucieczki, jeżeli ta jest niemożliwa bezpiecznego schronienia, a dopiero w sytuacji bez wyjścia zdecydować się na walkę, która może być jedynym sposobem na przeżycie.

W powyższym artykule poświęconym bezpośredniej konfrontacji fizycznej z active killerem/shooterem skupiam się na osobie zwykłego obywatela, który w takiej sytuacji może się znaleźć, a nie jest wyszkolmy funkcjonariuszem służb specjalnych.

Dr. Tomasz Mleczek, fot. istock